Reis: Het spookt in de Toren van Brubbel (Thaleia en Regenhart)

Thaleia raakt helemaal in paniek en begint wild rondjes rond Regenhart te lopen.

"WAAAT? Wat? Wat nou? Huuuh... WAAAT? Serieus, wacht even! Meneer Regenhart, wat doet u nou! WAAAT? WAAAT?"

Thaleia hyperventileert, wordt draaierig en krijgt even zwarte vlekken voor haar ogen.

"Meneer Regenhart! Meneer Regenhart! Meneer Regenhart! WAAAT? Meneer Regenhart!"

Ze ziet Lxia, wankelt naar haar toe en gaat voor haar staan.

"Meneer Regenhart, Lxia, meneer Regenhart!"

((Waaacht, kan niet helemaal volgen. Eerst dacht ik dat ie dood was, maar nu begin ik te twijfelen. Is ie dood of is ie zo ziek dat ie moet achterblijven?))

"Dit is niet iets wet jij moet zien, meisj'," zegt één van de karavaanbewoners, terwijl hij het lichaam van Regenhart wegdraagt.
"Go mor gewoon nor Lxia toe. Je stot er nu elleen voor."

"Maabdabdamamaaaar, watte?!"

Thaleia begint te huilen. Ze gaat op de grond zitten en slaat haar armen om haar knieën.
Ze is behoorlijk geschokt. Het ging zo snel en onverwacht! Wat nu? Alleen verder, natuurlijk. De reis alleen afleggen is altijd plan A geweest. Maar zo slapjes als ze zich nu voelt, kan ze niet zomaar verdergaan.
Haar eerste reis, en haar reisgenoot valt gewoon dood neer! Thaleia wil enkel nog huilen huilen huilen. En een dikke knuffel.

Zilfje is uit de zak van Thaleia gekropen en geeft kopjes.
Misschien kan Thaleia maar beter aan papa laten weten wat er gebeurd is. Of nee, nee, nog niet. Ze kan het niet ópschrijven, bovendien is het nog geen 5 min geleden gebeurd!

Wat afschuwelijk.

Thaleia besluit om recht te staan en slentert naar Lxia. Zilfje volgt haar.

"Ik heb eigenlijk niet zo'n zin in humpebies."

((Saar mist Thaleia))

Na een ponderweldraai((=tijdseenheid, 23 dagen)), veel humpebies en bezorgde vragen van papa of hij haar moet komen halen("Nee papa, laat me gewoon even!"), heeft Thaleia het verlies van haar reisgenoot, die ze maar enkele dagen had mogen kennen, een beetje verwerkt. Ze besluit om verder te gaan.

"Dag luitjes! Dag Xrthur, dag Lxia! Dag lieve karavaanbewoners! Bedankt voor alle goede zorgen!"

Ze geeft iedereen nog een dikke knuffel en met een raar gevoel in haar buik wandelt ze verder. Zonder Regenhart.

"Vaarwel Regenhart!" mompelt ze zachtjes...

Het is best nog wel een lekker weertje!
Zilfje fladdert achter haar aan.

"Kom Zilferd, op naar de toren!"

((Saar mist Thaleia nog steeds))

En ze wandelt... Wandelt... Wandelt... Eet wat humpebies uit een tupperware-potje... Wandelt...

((Seg, Thomas, wat voor iets moet ik dan wel zeggen om het verhaal te laten verdergaan?))